De basis van Essential schools vormen 10 essenties op basis waarvan kinderen en leerkrachten samenwerken.
Wat mij in de artikelen die ik gelezen heb erg aanspreekt is het betekenisvol leren. Kenmerken daarvan: het moet zin hebben; een echt ‘probleem’ zijn; er moet echt iets te onderzoeken zijn; je doet het samen, je bent als persoon betrokken..
De ‘instrumenten’ die gebruikt worden zijn niet nieuw maar wel consistent en in samenhang toegepast. Bijv. coöperatief leren, inclusief aandacht voor de kwaliteit van samenwerken op zich; bewust inzetten en reflecteren op denkhandelingen en denkprocessen( lijkt op wat Feuerstein zegt over ‘denken kun je leren’), het eigenaarschap voor het leren leggen bij ieder kind individueel maar ook heel expliciet bij de leergroep ( hierin denk ik te herkennen wat in Nederland genoemd wordt: 'werken vanuit basisbehoeften' ( Luc Stevens en anderen ), aandacht gaat vooral uit naar ‘de weg waarlangs’ en niet naar het resultaat. ( herkenbaar vanuit Reggio).
Extra interessant is het gegeven dat deze kenmerken niet alleen voor kinderen gelden maar ook en gelijktijdig voor de leerkrachten. Ook zij reflecteren regelmatig op wat wil ik (aan-) leren? Hoe? Wat is het effect?
Bij kinderen worden vaardigheden ( kenmerken…gewoontes) ontwikkeld om te komen tot een (altijd) nieuwsgierige houding waarmee ze ahw levenslang ‘de’ wereld tegemoet treden. Ze onderscheiden: habits of mind en habits of work.
Het geheel maakt me erg, erg nieuwsgierig! Ik hoop er een gezonde balans te zien, horen en voelen tussen didactisch én pedagogisch begeleiden; tussen aandacht voor cognitieve, sociale en indentiteitsontwikkeling; tussen opbrengsten op het terrein van ontwikkeling van schoolse vaardigheden en persoonsontwikkeling; tussen inbreng kinderen en inbreng leerkracht.
Ik verheug me op de reis en ga lekker leren!
