woensdag 9 november 2011

Parker High school en de focus op de leerkracht

Een les mathematics bij 16-17 jarigen op Parker high school op 8 november.

Wat deze leerkracht heel goed laat zien is hoe hij 'the student the work' laat doen en 'collaborative thinking' inzet.
In de les zit een mooie balans tussen tempo maken en de tijd geven. Hij kijkt constant rond. Vangt ieders blik. Houdt zich afzijdig als studenten hun redeneringen uitwisselen. Door wijzen alleen ontstaan groepen. Zo wisselt hij in rap tempo de grote groep af met vier kleine groepen, 2 grote groepen en duo's. Hij geeft veel tijd om na te denken, uit te proberen, uit te wisselen, te checken.
De les begint meteen doordat de leerkracht aangeeft waarover het gaat: groeperen. Hij plaatst twee stoelen in de kring en vraagt drie vrijwilligers:'Hoeveel combinaties kan ik maken?' In rap tempo maken de studenten lijfelijk te mogelijkheden. "Bedenk ( in een groep van 4) hoeveel combinaties mogelijk zijn bij 5 personen'. Een groep maakt ondertussen representaties op het bord.
In één groep begint een student meteen te vertellen. De leerkracht gaat er naar toe en zegt: 'ga jij de anderen nu vertellen hoe het zit?' De jongen zegt: 'OK Ik leun even achterover'. Daarna treedt hij in de groep op als leerkracht. Later vertelde de leerkracht dat deze jongen dit onderwerp al beheerste.
Er is verschil van mening tussen de groepen. 'Groepen bij elkaar: vertel hoe je aan dit aantal komt'.
Ik sta versteld van de betrokkenheid van de studenten!! Onvoorstelbaar hoe iedereen actief meedenkt, elkaar aanvult, op het bord nieuwe hypothesen schrijft... Geweldig! Als ze denken eruit te zijn schuift de leerkracht nog een stoel in het midden. 'En nu?' Meer zegt hij niet! Even later, als hij merkt dat de groep dit ook kan toelichten, plaatst hij de stoelen niet achter maar naast elkaar. 'En nu? Maakt dat wat uit voor de combinaties?'
Zijn reacties zijn vaak niet meer dan: 'Hmmm-mmm' Of: 'Is dat zo?'Of: 'Kun je het ook anders opschrijven?' Of: 'Probeer het uit'.
Als hij gevraagd heeft of iedereen het begrijpt zegt hij:'wat is nu de algemene formule?' Individueel opschrijven en daarna vergelijken.

Het lijkt zo simpel. En zo natuurlijk. De leerkracht volgt de groep ( en de individuen erin) op de voet tijdens het leren. En...de student doet het werk!

P.s. Ik zal de collega's rekenen de opdracht laten zien. Ik had aardig moeite om het te volgen....

Geen opmerkingen:

Een reactie posten